16.9.20
«Όνειρό μου είναι να έχω πτυχίο και να εργάζομαι στο αντικείμενό μου στην Ελλάδα»
ΠΗΓΗ: Το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στην athensvoice.
3.9.20
Ετήσια αναφορά για την εκπαίδευση (της 03.09.2020) της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για την εκπαίδευση με COVID-19
2.9.20
Η "πρωτιά" του μαθητή μας στο ΡΣ "Κόκκινο Θεσσαλονίκης 91,4"
Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα του ραδιοσταθμού το ρεπορτάζ για τον πρώτο μας μαθητή που πέρασε στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Εδώ μπορείτε ν' ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη στην οποία στηρίχτηκε το ρεπορτάζ:
ΠΗΓΗ: «Κόκκινο Θεσσαλονίκης 91,4»
Για τον Σιντίκ, που έφτασε στη χώρα μας ως ασυνόδευτο προσφυγόπουλο και κατάφερε στις φετινές πανελλήνιες να περάσει στο πανεπιστήμιο, μιλήσαμε στο «Κόκκινο Θεσσαλονίκης 91,4» με την Όλγα Καλομενίδου, εκπαιδευτικό και μέλος της ομάδας ανάδοχων εκπαιδευτικών, που η πρώτη της γνωριμία με το παιδί ήταν όταν ήταν Συντονίστρια Εκπαίδευσης Προσφύγων στην Καβάλα.
Στην εκπομπή «Κάτι παίζει στο Κόκκινο» και την Ευγενία Χατζηγεωργίου, η κα Καλομενίδου περιέγραψε τη διαδρομή του Σιντίκ από την Καβάλα στη Θεσσαλονίκη, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, την υποστήριξη παιδιών και εκπαιδευτικών, πώς κατάφερε με πείσμα και αγώνα να περάσει φέτος στη σχολή οργάνωσης και διοίκησης επιχειρήσεων των Γρεβενών αλλά και για το μέλλον που ανοίγεται μπροστά του.
«Είναι ένα θαύμα, ένα παιδί που έρχεται με καθόλου γνώση γλώσσας, μέσα σε 3 χρόνια να μπορέσει να περάσει και στο πανεπιστήμιο», επισήμανε. «Από την άλλη», συνέχισε, «για εμάς είναι αυτό που πρέπει να γίνεται για όλα τα παιδιά: να εκπληρώνουν τα όνειρά τους. Κι πρέπει εμείς ως εκπαιδευτικοί να βρισκόμαστε δίπλα τους και να τους βοηθάμε. Όταν τα παιδιά δεν έχουν και οικογένεια, όπως πρόκειται για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, τότε έχουμε ένα διπλό ρόλο, είμαστε και οικογένειά τους».
Η περίπτωση του Σιντίκ αποδεικνύει στην πράξη τι μπορεί να καταφέρει ένα παιδί όταν του δίνεται η ευκαιρία και όταν οι συνθήκες επιτρέπουν την εξέλιξή του. «Αυτό το παιδί έδειξε σε όλους μας ότι όλα είναι δυνατά», υπογράμμισε. Σημείωσε δε σχετικά με το πώς λειτουργεί η εκπαιδευτική διαδικασία για τα προσφυγόπουλα: «Κάθε παιδί που πηγαίνει στο σχολείο αλλάζει η ζωή του, αλλάζει η ψυχολογία του». Παιδιά που αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες, «με το που πηγαίνουν στο σχολείο, το βλέπεις και στην όψη τους, ‘ψηλώνουν’».
25.8.20
Ασυνόδευτα παιδιά - Μαθητές με ακαδημαϊκή πορεία
ΠΗΓΗ: Το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στον Guardian.
14.8.20
Πιλοτικό Πρόγραμμα για τη Σχολική Ένταξη Ασυνόδευτων Ανηλίκων
Δημοσιεύουμε σήμερα το Πιλοτικό Πρόγραμμα Σχολικής Ένταξης Ασυνόδευτων Ανηλίκων, που εκπόνησε η ομάδα μας. Το πρόγραμμα διαρκεί ένα σχολικό έτος και βασίζεται στην αρχή της αξιοποίησης ήδη γνωστών και εν ενεργεία πόρων, μεθόδων, υλικών και προσωπικού.
Λόγω αυτής της απλότητας και του χαμηλού κόστους εκτιμούμε ότι η εφαρμογή του μπορεί ν' αρχίσει άμεσα.
Τα μέλη της ομάδας μας είναι σε ετοιμότητα, για να υποστηρίξουμε τη λειτουργία του πιλοτικού προγράμματος σε κάθε φάση της εφαρμογής του.
Όπως πάντα, το κείμενο έχει τον κοινό χαρακτήρα όλων των παραγόμενων από την ομάδα μας έργων: είναι “ανοιχτό”, είναι “Κοινό Κτήμα” (Public Domain), οποιοσδήποτε μπορεί ν’ αξιοποιήσει το κείμενο ή τα μέρη του. Ταυτόχρονα ως “ανοιχτό” επιδέχεται κάθε είδους προτάσεις τροποποίησης, βελτίωσης, επέκτασης.
Το κείμενο σε μορφή PDF: (πατήστε κλίκ ΕΔΩ)
3.7.20
Migrant teens need school. Το National Geographic γράφει για τους μαθητές μας.
ΠΗΓΗ: Το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του National Geographic.
26.5.20
Kατευθυντήριες οδηγίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης Ασυνόδευτων
Οι οδηγίες σε μορφή pdf βρίσκονται εδώ: Οδηγίες ΕΚΚΑ
Αξίζει να παρατηρηθεί στο πρώτο τμήμα του κειμένου η χρήση του όρου "παιδιά σχολικής ηλικίας (6-12 ετών)" σε αντιδιαστολή με το "έφηβοι (13-18 ετών)" στο δεύτερο τμήμα του.
Στην πραγματικότητα πρόκειται και στις δύο περιπτώσεις για παιδιά σχολικής ηλικίας. Η παιδική ηλικία τελειώνει με τη συμπλήρωση του 18ου έτους. Τα παιδιά μέχρι 12 ετών πηγαίνουν στο δημοτικό σχολείο, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά (δηλαδή οι έφηβοι) πηγαίνουν στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Η χρήση των όρων "παιδιά Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης" και "παιδιά Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης" αντίστοιχα θα μπορούσε να στείλει ένα μήνυμα για τον ενισχυμένο ρόλο της Εκπαίδευσης στο ζήτημα της ένταξης των ασυνόδευτων παιδιών. Αντίθετα η ενδεικτική διάκριση ανάμεσα σε "παιδιά σχολικής ηλικίας" και "εφήβους" εξασθενεί το μήνυμα και σηματοδοτεί την τάση για περιορισμό της Εκπαίδευσης στις μικρές παιδικές ηλικίες.